خیلی از زمانی که ایران بودم به دید و بازدید عید گذشت. چون چهار سالی بود که عیدها ایران نبودم خیلی بهم مزه داد. هر روز که قرار بود مهمانی برویم با کلی ذوق و شوق لباس پلو خوریهایم را می پوشیدم و منتظر بقیه می نشستم. درست مثل زمان بچگهایم که به دستور مامان راس ساعتی خاص حاضر می شدیم و تا حاضر شویم بابا می رفت تا دستی به سر و روی ماشین بکشد.

چیزی که توجهم را جلب کرد همه گیری ماهواره بود. واقعا کمتر جایی رفتم که در آن اثری از ماهواره که چه عرض کنم تپش، PMC یا صدای آمریکا نبود. واقعا چه برنامه هایی، چه مجریهایی، چه آهنگهایی و چه فیلمهایی!

یک مشت آدم لوس، همه با موهای بور "طبیعی" و آرایش هفتاد قلم، همه متخصص همه چیز، از بوتوکس لب گرفته تا فال از راه دور، مجریهایی که فارسیشان واقعا مرغ پخته را به خنده می اندازد. خیلی ساده وسط فارسی لغتهای انگلیسی یا حتی جمله های کامل انگلیسی! Woow! I was really sick! anyway! حالا من را بگو که همه اش مواظب بودم یک وقت یک لغت فرانسه از دهانم نپرد که یک وقت کسی نگوید دو روزه خودش را گم کرده!

آهنگها! تازه بعد از سالها مسخره کردن آهنگهای هندی، چشمم به جمال خوانندگان "جدید" و "مدرنی"! روشن شد که با ریتم هندی-عربی می خواندند! آهنگها هم که همچنان و همیشه حول محور "قربون چشات بشم! فدای لبات بشم! آره عاشقت شدم...!" یا جدیدا "برو گم شو! به جهنم که رفتی! عین خیالم هم نیست! صد تا دیگه هستن!" برای موسیقی شان هم که واقعا چه زحمتی می کشند! همه بزرگان موسیقی جمعند! موسیقی همه آهنگها عبارت است از "دوپ دوپ دوپ دوپ دوپ دوپ" (من عاشق رقص ایرانی مانده ام با این ریتم چطوری می شود قر داد!)

فیلم هم یا عهد بوقی و بعضا با چه کیفیتی که اصلا نمی توانی آدمها را تشخیص بدهی! یا اینکه علنی فیلمها و سریالهای جمهوری اسلامی! حتما هم که امتیاز پخششان را خریده اند! اصلا شک نکنید!

برنامه های سیاسی هم که نگاه می کنی، از یک طرف می فهمی چرا این آقایان ۲۸ سال است که هستند و از طرف دیگر اینکه واقعا می ترسی از اینکه اینها بروند و آنها بیایند!

خلاصه اینکه واقعا جماعت پشت ماهواره خوب مردم را به مسخره گرفته اند. و ترس از اینکه عجب سلیقه مردم را پایین نگهداشته اند و پایین تر هم می برند. تازه همه کلی برایم دلسوزی می کردند که "ای وای! ماهواره فارسی نداری! آخی!" و دوستی از کانادا رسیده برایم توضیح داد که باید بروم یک مغازه فروش دیش و بگویم "Hot Bird" می خواهم!

این است اولین برنامه ام!