من در ميان اين هياهو در يك چيز مانده ام. آن موقع كه "آقا"ي قبلي با زبان قال در مورد نخستين رييس جمهور منتخب مردم گفت اگر 35 ميليون بگويد آري من مي گويم نه، مردم كجا بودند؟ چرا اعتراض نكردند؟ اما امروز كه "آقا"ي فعلي با زبان حال همان را مي گويد مردم سراسر اعتراضند؟ آيا اين به معناي اين است كه مردم ما هشيار شده اند؟ اگر جواب مثبت باشد قدم بزرگي برداشته شده است.
زندگيمان را مي كرديم. به بديهايش عادت كه نكرده بوديم اما ياد گرفته بوديم تحمل كنيم. اما اين كه اين طور بزند زير كاسه كوزه همه چيزهايي كه خودش چيده است، دنيايمان را زير و رو كرد. مثل شوهري كه عمري است دست بزن دارد و يك شب از در تو بيايد با يك هوو.
می دانی زندگی ادامه دارد اما دور كه باشي تصوير ناقصي مي بيني. اين مي شود كه سه هفته غيب مي شويم، خجالت مي كشيم بگوييم كجا بوده ايم. فكر مي كنيم مگر مي شود وقتي "همه هر روز" در حال تظاهراتند ما بياييم از لذتهای "حقیر" حرف بزنیم؟ بیاییم در وبلاگمان بنويسيم دو هفته تعطيلات تابستاني در اركشون (نزديك بوردو) و سن ژان دو لوز (نزديك بياريتز، جنوب غربي ترين منطقه فرانسه) گذرانده ايم و سری هم به اسپانیا زده ایم؟
پ. ن. در مورد همین حس این را هم بخوانید.
1) ما، گروهی از وبلاگنویسان
ایرانی، برخوردهای خشونتآمیز و سرکوبگرانهی حکومت ایران در مواجهه با
راهپیماییها و گردهمآییهای مسالمتآمیز و بهحق مردم ایران را به شدت
محکوم میکنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی میخواهیم تا اصل ۲۷ قانون
اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان میدارد «تشكيل اجتماعات و راه
پيمايیها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام
نباشد، آزاد است» رعایت کنند.
2) ما قانون شکنیهای پیشآمده در انتخابات ریاست
جمهوری و وقایع غمانگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام میدانیم
و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران
ارائه دادهاند، تخلفهای عمده و بیسابقهی انتخاباتی را محرز دانسته،
خواستار ابطال نتایج و برگزاری مجدد انتخابات هستیم.
3) حرکتهایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری
روزنامهنگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آنها، قطع شبکهی
پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمیتواند صدای مردم ایران را خاموش
کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و
تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف
عظیم بین مردم و حکومت کمتر شود.
پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی
بخشی از جامعهی بزرگ وبلاگنویسان ایرانی
1) We, a group of Iranian bloggers, strongly condemn the violent and repressive confrontation of Iranian government against Iranian people's legitimate and peaceful demonstrations and ask government officials to comply with Article 27 of the Islamic Republic of Iran's Constitution which emphasizes "Public gatherings and marches may be freely held, provided arms are not carried and that they are not detrimental to the fundamental principles of Islam."
2) We consider the violations in the presidential elections, and their sad consequences a big blow to the democratic principles of the Islamic Republic regime, and observing the mounting evidence of fraud presented by the candidates and others, we believe that election fraud is obvious and we ask for a new election.
3) Actions such as deporting foreign reporters, arresting local journalists, censorship of the news and misrepresenting the facts, cutting off the SMS network and filtering of the internet cannot silence the voices of Iranian people as no darkness and suffocation can go on forever. We invite the Iranian government to honest and friendly interaction with its people and we hope to witness the narrowing of the huge gap between people and the government.
A part of the large community of Iranian bloggers
June 26, 2009
پ. ن. كپي پيست متن نه تنها مجاز است بلكه تشويق مي شود.
بلاخره در يك روز گرم تابستاني و پس از دو ساعت و نيم بحث و جدل خود را به عنوان خانم دكتر میم. نون. واو. فارغ التحصيل از دانشگاه پانتئون سوربن پاریس به ثبت رساندم.
پ. ن. عكس تزييني نيست!