شرح وضعيت :

چكي كه براي اجاره خانه ماه اوت كه دوباره دارم مي روم لاهه را پست كردم و چون از جلوي مغازه ها رد مي شدم و چون حراج شروع شده،با این که هزار تا کار داشتم و با این که هفته اول حراج است، براي خودم يك برموداي صورتي، يك دامن خاكستري كلاسيك براي كار، يك دامن نسبتا بلند گلدار خريدم و يك پيراهن كه حراج نبود ولي چشمم را بدجوري گرفت.

امروز ساعت 6 كاري كه بايد انجام مي دادم را تحويل دادم. نتيجه يك هفته كامل 8ساعت بدون وقفه جلوي كامپيوتر.

فردا صبح راه مي افتيم براي سه هفته تعطيلات. يك هفته غرب و يك هفته جنوب فرانسه و يك هفته هم اسپانيا. البته از هفته اول چيزي نخواهم فهميد. چون جمعه آينده يك مصاحبه كاري مفصل دارم در نتيجه با كلي كتاب و دفتر مي روم. به علاوه بايد طرح كار ديگري را تا 20 روز ديگر بدهم و با اين كه تا الان 3 ماه وقت داشتم حتي موضوعش را هم انتخاب نكرده ام، چه برسد به طرح. حالا بايد يك دو ساعت ديگر هم جلوي كامپيوتر بنشينم تا يك موضوعي پيدا كنم و چند تا مقاله تا بتوانم تا هفته ديگر طرح را بنويسم. حالا اين چطور تعطيلاتي مي شود خدا مي داند. خدا كند هفته اول همين طور هوا ابري بماند كه هم بهانه براي خانه ماندن و كار كردن در تعطيلات را پيدا كنم و هم دلم خيلي نسوزد.

هنوز چمدانهايم را درست و حسابي نبسته ام و خانه بازار شام است!

خداحافظ تا سه هفته ديگر و دعا كنيد كه همه چيز به خير بگذرد!

پ. ن. واقعا از خستگی دارم می میرم!

         فقط می خواستم بگويم اگر يك وقتی ديديد يك ايرانی در يكی از سازمانهای بين المللی درست و حسابی بدون پارتی و دوپينگهای دیگر استخدام شده، فقط به حقوق و مزايايش نگاه نكنيد. بدانيد كه برای اينكه به اينجا برسد چه بدبختيهايی كشيده! به خصوص این روزها که ایرانی بودن کار سختی است!

       گذشته از هزار سال درس خواندن، از هفت خوان رستم امتحان كتبی با 8 سوال عملی (مثل امتحانات كانون وكلای آمريكا)، مصاحبه تلفنی همزمان با سه نفر كه گاهی به فرانسه گاهی به انگليسی استنطاق می كنند و نهايتا مصاحبه حضوری وحشتناك رد شده.

         پ. ن. امروز اولین روز اکران پرسپولیس در فرانسه است ولی آنقدر خسته ام که نای بیرون رفتن ندارم!